دلم بهاری نیست...

روزای مزخرفیه. از هر زاویه که بهش نگاه می کنم همین طوره.

هرچی بیشتر نزدیک بهار می شم بیشتر دلم می گیره.

به نظرم جوونه ها و نشونه های بهار همش بهم دهن کجی میکنن.

واسه اینکه این لحظه های مسموم و فراموش کنم، از همیشه بیشتر خودمو چسبوندم به کارم.

درست مثل یه زالو . که شبا از زور خستگی حتی نای فکر کردن به چیزایی که همیشه آزارم میدن نداشته باشم.

بگو بهار نیاید دلم بهاری نیست
ببین که در رگ احساسم عشق جاری نیست

تو از حقیقت اعجاز عشق می گفتی
کدام عشق که جز کهنه زخم کاری نیست

هجوم بی کسی و بی قراری و تشویش
و فرصتی که به حال خودم گذاری نیست

لبم صریح ترین آیه تبسم بود
و حال سهم دلم جز به سوگواری نیست

چه قدر فاصله روییده بین بودنمان
که تا همیشه از این فاصله فراری نیست

مرا نرفته کنار خودم پیاده کنید
به مقصد من و تو ـ ما شدن ـ قطاری نیست